Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararında sanığın süreden temyizini reddederken, müdafiinin itirazıyla gece vakti artırımındaki madde eksikliğini düzeltilebilir maddi hata sayarak hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz incelemesinde, sanığın şahsi temyiz dilekçesi yasal süresinden sonra verildiği için reddedilmiş; buna karşılık sanık müdafiinin süresinde yaptığı temyiz başvurusunda, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle temel cezanın artırımında 5237 sayılı Kanunun 143. maddesinin yazılmamasının mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğu belirtilmesine rağmen, yapılan inceleme sonucunda temyiz nedenlerinin yerinde olmadığına hükmedilerek, mahkûmiyet kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/675 E., 2022/761 SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I- Sanığın temyizinin yapılan incelemedeGebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/675 Esas, 2022/761 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanığa 15.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanık müdafiinin temyizinin yapılan incelemesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle temel cezasında arttırım yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin yazılmamış olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.