Danıştay, mirasçı adına resen tarh edilen KDV ve özel usulsüzlük cezası davalarında Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilemez olduğunu, Anayasa Mahkemesi kararı ışığında dereceli yargılanma hakkının sağlandığı gerekçesiyle temyiz istemini reddetti.
Özet: Mirasçı sıfatıyla resen tarh edilen katma değer vergisi ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada, vergi mahkemesi kararının bölge idare mahkemesince istinaf yoluyla incelenip başvuruların reddedilerek iki dereceli yargılama hakkının yerine getirildiği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesinin temyiz parasal sınırını iptal eden kararına rağmen, temyize konu kararın temyiz edilebilir kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle, davalının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/5628 Karar No : 2024/7850 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : Davacı adına, varis sıfatıyla re'sen tarh edilen 2016/Ocak-Aralık, 2017/Ocak-Aralık ve 2018/Ocak, Nisan, Mayıs dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1-1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:İNCELEME VE GEREKÇE:2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir. Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf istemlerinin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, aleyhe olan kısmının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.