Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanığın orantısız müdahale ve haksız tahrik iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucunda esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin yetersiz delil, orantısız polis müdahalesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gibi temyiz nedenleriyle yaptığı başvuruda, yüksek mahkeme, sanığın eyleminin sabit olduğuna dair gerekçeyi savunma, mağdur ve tanık anlatımları ile olay tutanağını esas alarak yerinde bulmuş, mağdur sayısı nedeniyle ceza artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılmadığına dair eleştiriye rağmen aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi saymamış ve istinaf kararında hukuka aykırılık görmeyerek temyiz isteminin oy birliğiyle reddiyle hükmün onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1973 E., 2022/2594 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; polisin orantısız müdahalede bulunduğuna, soyut beyanlar dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, polis memurlarının kişisel nefretlerinden dolayı sanığa işleme yaptığına ilişkindir.III. GEREKÇESanık savunması, katılan anlatımları, tanıklar ... ile ...'nın beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine; koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.10.2025 tarihinde karar verildi.