Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması talebinde, fiili tarımsal faaliyetin yetersiz delille ispatlanamaması nedeniyle ihya işlemlerinin geçersizliği.
Özet: Davacı, 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım sigortalılığının tespiti, 5510 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca ihya edilen prim günlerinin geçerli sayılarak yaşlılık aylığına hak kazandığının belirlenmesi talebiyle dava açmış; yerel mahkemece kabul edilen bu talep, istinaf tarafından da onaylanmış olsa da, temyiz incelemesinde, davacının iddia ettiği dönemde kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunduğuna dair yeterli somut belge ve delil sunamadığı, ayrıca yapılandırma kapsamındaki borç ödemelerinin tek başına sigortalılık hakkı kazandırmadığı tespit edilerek, tarım bağ-kur sigortalılığının kabul edilmesinin hatalı olduğu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuştur.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2007 E., 2024/2697 K.İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 4. İş MahkemesiSAYISI : 2022/82 E., 2023/125 K.Bölge Adliye Mahkemesi davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunu, 01.11.2010-29.11.2021 tarihleri arasında yine 4/1-a kapsamında 1856 gün prim ödemek suretiyle 3,5 yıllık hizmet barajını aştığını, talep tarihi itibariyle toplamda 5963 prim gün sayısına sahip olması nedeniyle davacının 5510 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi kapsamındaki ihya başvurusu ile 2926 sayılı Kanun kapsamında kazanmış olduğu 2609 prim gününün geçerli sayılmasına ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 4759 sayılı Kanunla değişen 506 sayılı Kanun'un Geçici 81. maddesi, B bendinin j fıkrası; " (A) bendi kapsamında olanlar hariç sigortalılık süresi 9 yıl 6 aydan (dahil) fazla, 11 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 53 yaşını doldurmaları ve en az 5600 gün" hükmü şartlarını taşıdığı takdirde emekli olabileceğini, davacının 81/B-J maddesinde öngörülen 5600 gün şartını yerine getirmediğini ve yaşlılık aylığına hak kazanamayacağı belirterek davanın reddini talep etmiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece hatalı ve eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verildiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti, aksine Kurum işlemini iptali ile davacı lehine yaşlılık aylığı bağlanması talebi tespiti istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.3. 30.09.1967 doğumlu davacı dava dilekçesinde, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunu belirterek, 5510 sayılı Kanun'un geçici 17. maddesi kapsamında durdurulan ancak 6111 sayılı yasa ile getirilen yapılandırma kapsamında ihya edilerek tahakkuk eden borcunun ödenmesi nedeniyle bu sürenin 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı hizmet olarak kabul edilmesi gerektiği ile 30.11.2021 tarihli tahsis talebine göre 01.02.2021 tarihi itibariyle 4a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiğini belirtmiş, mahkemece davacının davasının kabulü ile davacının 5510 sayılı Kanun'un "Geçici Madde:1 kapsamındaki "ihya başvurusu" ile 2926 sayılı Kanun kapsamında kazanmış olduğu 2609 prim gününün geçerli sayılmasına, 30.11.2021 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talep başvurusuna istinaden; 01.12.2021 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un "Geçici Madde:81/B-J" hükmü gereğince yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, İhya işlemini geçerli saymayan ... SGM İl Müdürlüğünün 08.12.2020 tarih ve "..." sayılı işlemin iptaline karar verilmiş ise de verilen karar hatalıdır.Davacının ilk defa sigortalılığı prim tevkifatına istinaden 01.02.2001 tarihinde tarım sigortalısı olduğu, bu tarihi takip eden ay başından itibaren 31.12.2001 tarihine kadar zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayıldığı, 5510 sayılı Kanun'un geçici 17. maddesi gereğince 01.02.2001 tarihi itibariyle sigortalılığın durdurulduğu, davacının 24.02.2010 tarihinde Ziraat Odası kaydı olduğu, davalı Kurum tarafından ziraat odası kayıt tarihinden sonra tarım sigortalılığının başladığı, bu ara dönemde sigortalılığı ortaya koyan prim ödemesi, oda meslek kuruluş kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmış olup, dava konusu dönemde davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü isabetsizdir.Yapılandırma kapsamında yapılan ödemeler davacıya başlı başına sigortalılık hakkı vermeyeceği, davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunduğuna dair delillerin yetersiz olduğu zira mahkemece getirtilen belgelerde, davacının bu dönemde kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunduğuna dair herhangi bir belge ve tapu kaydı bulunmadığı gibi tanık beyanları da davacının tarımsal faaliyette bulunduğuna dair yeterli bilginin olmadığı anlaşılmakla bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulününe kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir. VI. KARARAçıklanan sebeplerle,1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.