Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin CD incelemesi ve karşılıklı hakaret araştırması itirazlarını içeren temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından esastan reddiyle hükmün onanması kararı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından temyiz incelemesi yapan mahkeme, sanık müdafiinin CD inceleme raporunun tek taraflı olduğu ve karşılıklı hakaret iddiasının araştırılmadığı yönündeki temyiz sebeplerini yerinde görmeyerek reddetmiş; eylemin sabit olduğuna, vicdani kanının tutarlı verilere dayandığına ve kanuna uygun olduğuna kanaat getirerek, 5237 sayılı Kanunun 43. maddesi gereği mağdur sayısı dikkate alınarak cezanın artırım oranının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi gerektiği eleştirisi dışında hukuka aykırılık tespit etmediği hükmü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2496 E. 2022/2393 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; CD inceleme tutanağının tek taraflı düzenlenmesinin ve karşılıklı hakaret sözlerinin söylenip söylenmediğinin araştırılmamasının hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.10.2025 tarihinde karar verildi.