Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Kesinlik Sınırının Altında Kalması Sebebiyle Temyiz Dilekçesinin Reddine Dair Yüksek Mahkeme Kararı.
Özet: Tazminat davasında ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, davacının istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince temerrüt tarihi bakımından düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuş; ancak davalının bu karara yönelik temyiz başvurusu, hükmedilen tazminat miktarının yürürlükteki yasal kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle, temyiz yolu kapalı olduğundan reddedilerek dosya esastan incelemeksizin usulen sonuçlandırılmıştır.
4. Hukuk Dairesi         2025/14579 E.  ,  2026/371 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1022 E., 2025/868 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/190 E., 2022/28 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 139.779,75.TL tazminata hükmedilmesine, sovtajın davalı tarafa teslimine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, hükmün temerrüt tarihi bakımından düzeltilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR:
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,
Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,
08.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.