10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan kesinleşmiş mahkumiyetin yargılamanın yenilenmesi sonrası mahsup yapılarak verilen yeni hükmün temyiz incelemesi.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen ve kesinleşen iki ayrı mahkumiyetin ardından, sanığın talebi üzerine yargılamanın yenilenmesi neticesinde, önceki hükümler kaldırılarak sanığa her iki eylem için toplam 3 yıl 9 ay hapis ve 740 TL adli para cezası verilmesine karar verilmiştir; sanık bu yeni kararı, temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi, tek ceza uygulanması, TCK 58. maddenin uygulanmaması, arama kararı eksikliği ve eksik araştırma gibi gerekçelerle temyiz etmiştir.
10. Ceza Dairesi         2024/4790 E.  ,  2025/10547 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/230 E., 2021/209 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
SUÇ TARİHLERİ : 27.07.2015, 05.03.2016
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
27.07.2015 tarihli eylem sebebi ile; Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli, 2016/164 Esas ve 2016/340 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye
Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17.10.2016 tarihli, 2016/54 Esas ve 2016/56 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği ve Dairemizin 07.03.2019 tarihli, 2018/1054 Esas ve 2019/1439 Karar sayılı ilamı ile temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği,
05.03.2016 tarihli eylem sebebi ile; Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli, 2016/218 Esas ve 2016/467 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.04.2017 tarihli, 2017/695 Esas ve 2017/696 Karar sayılı ilamı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği ve Dairemizin 25.10.2018 tarihli, 2018/870 Esas ve 2018/7379 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği,
Sanığın Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine sunduğu 10.06.2021 tarihli dilekçesi yargılamanın yenilenmesi talebi olarak değerlendirilerek Mahkemenin 2016/164 Esas sayılı dosyasında 02.07.2021 tarihli ek karar ile yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulü ve infazın durdurulmasına karar verildiği,
Ek kararın akabinde dosyanın 2021/230 Esas sırasına kaydı yapılıp, Mahkemenin 06.09.2016 tarihli, 2016/164 Esas ve 2016/340 Karar sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 5, 43... . maddeleri uyarınca hükmolunan 18... ay hapis ve 3.740,00 TL adli para cezasından, aynı Mahkemenin 15.12.2016 tarihli, 2016/218 Esas ve 2016/467 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 5 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 15 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezasının mahsubu ile neticeten 3 yıl 9 ay hapis ve 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve söz konusu kararın süresinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize geldiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle;
1. Temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine,
2. Tek cezaya hükmolunması gerektiğine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
3. 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
4. Arama kararı bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
5. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, İlişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; 27.07.2015 tarihli eylem sebebi ile; Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli, 2016/164 Esas ve 2016/340 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü ile 05.03.2016 tarihli eylem sebebi ile; Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2016 tarihli, 2016/218 Esas ve 2016/467 Karar sayılı dosyasındaki mahkûmiyet hükmünün her ikisinin de Dairemizin temyiz incelemesi sonrası temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükmün düzeltilerek temyiz istemlerinin esastan reddine dair ilamlar ile kesinleştikleri birlikte değerlendirildiğinde,
Yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinde; "(1)Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür:
1. Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa.
2. Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa.
3. Hükme katılmış olan hâkimlerden biri, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise.
4. Ceza hükmü hukuk mahkemesinin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hüküm ile ortadan kaldırılmış ise.
5. Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa.
6. Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya ceza hükmü aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.
(2) Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır." şeklinde düzenlendiği, Kanun metninde belirtilen yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin dosya kapsamında bulunmadığı, bu eylemlere ilişkin ancak 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yolunun işletilebileceği anlaşıldığından, 27.07.20 15... .03.2016 tarihli eylemler arasındaki zaman farkı değerlendirildiğinde, her iki eylem müstakil suç olduğu gibi, 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesindeki yargılamanın yenilenmesi şartları da oluşmadığından, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla zincirleme suç hükümleri uygulanıp kesinleşen 05.03.2016 tarihli eyleme ilişkin mahkûmiyet hükmünün mahsubuna karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Sanığın her iki eylemine konu dosyaların temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmaları ve Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin incelemeye konu kararının infaz aşamasında verilmiş olması sebebi ile sanık yönünden 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil etmediği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Karardan bir suretinin gereğinin ifası için Hakim ve Savcılar Kurulu'na gönderilmesine,23.10.2025 tarihinde karar verildi.