Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarında CMK 286/2-a uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının temyiz edilemezliği nedeniyle temyiz isteminin reddine dair kararı.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilmesine dair verilen ek karara ilişkin temyiz istemi, söz konusu ek kararın Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması ve hukuka aykırılık taşımaması gerekçeleriyle oybirliğiyle reddedilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/12535 E.  ,  2025/19973 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1841 E., 2022/865 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
KARAR : Temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.01.2025 tarihli ve 2021/1841 Esas, 2022/865 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2021/1841 Esas, 2022/865 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adilcevaz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.