Yargıtay, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda eylemin tamamlanmasına rağmen teşebbüs hükmü uygulanmasının aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak hükmü onadı.
Özet: Sanıkların, hırsızlık amacıyla girdikleri duvarla çevrili iş yeri bahçesinde eylemlerini tamamlayamamalarına rağmen, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun fiilen tamamlanmış olduğu kabul edilmiş; ancak, ilk derece mahkemesinin bu suç için teşebbüs hükümlerini uygulaması, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi sayılmayarak sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükmü oybirliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/445 E.  ,  2025/19942 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/644 E., 2023/649 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların duvarla çevrili olan iş yerinin bahçesine girip hırsızlık eylemlerini gerçekleştiremediklerinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu tamamlandığı halde, teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.