Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizinde sanığın masumiyet, delil yetersizliği ve etkin pişmanlık iddialarının reddiyle tebliğnameye aykırı onama kararı.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, sanığın suçun faili olmadığı, başka birinin ikrar ettiği, delil yetersizliği, müştekinin şikayetinden vazgeçmesi ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiği yönündeki temyiz başvurusu incelenmiş; ilk derece ve istinaf mahkemelerince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu itirazlar reddedilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararı hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16603 E.  ,  2025/20387 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1976 E., 2022/716 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği, ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın atılı suçun faili olmadığına, sanık ...'ın suçu kendisinin işlediğini ikrar ettiğine, dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair parmak izi, kamera görüntüsü, teşhis bulunmadığına, sanığın hırsızlıktan sabıkası bulunmadığına, müştekinin şikâyetinden vazgeçtiğine, eşyaların soruşturma başlamadan müştekiye iade edildiğine ve sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.