Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanığın son sözleri alınmadan hüküm kurulduğu için kararı bozarken, kamu malına zarar verme suçuna ilişkin temyiz talebini usulden reddetti.
Özet: Hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından yargılanan sanık hakkında yapılan temyiz incelemesinde, kamu malına zarar verme suçuna ilişkin istinaf başvurusunun yasal temyiz yasağı nedeniyle esastan reddine karar verilmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, sanığın karar öncesinde son sözlerinin alınmaması şeklindeki usul hatası nedeniyle bozulmuş ve dosyanın yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/16596 E.  ,  2025/20386 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1652 E., 2022/1079 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; yerel mahkeme tarafından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tüm dosya kapsamı incelendiğinde tek bir delil üzerinden sanığa ceza verildiğinin görüleceğine, suçun işleniş biçimi somut delilleri ile ortaya konmadan tek bir delil ile sonuca gidilmesinin ceza muhakemesindeki maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ile bağdaşmadığına ve kararın bozulmasını talep ettiklerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 03.06.2021 tarihli duruşmada hazır olan sanıktan son sözleri sorulmadan karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.