Hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin Yargıtay 2. Ceza Dairesince esastan reddi ve kararın onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan ve istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemesince onanan hükme yönelik olarak, sanık müdafiinin kararda gerekçe eksikliği, sanığın fiili eyleminin bulunmadığı, çalınan malın düşük değeri ve somut delil yokluğu iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulmayarak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını hukuka uygun bulmuş ve sanık müdafiinin temyiz istemini reddederek mahkûmiyet hükmünü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16593 E.  ,  2025/20384 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/652 E., 2022/2477 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararda hiçbir gerekçe gösterilmediğine, sanığın dava konusu hırsızlık olayında aktif veya pasif hiçbir eylemi bulunmadığına, hırsızlık suçuna konu teşkil eden eşyaların maddi değeri de düşük olduğuna, bu sebeple sanığa hapis cezası verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve hiçbir somut delil yahut görüntü kaydı olmadan verilen ağır mahkûmiyet kararının sanık ve ailesinin mağduriyetine sebep olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.