Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçunda ceza verilmemesi kararını takiben sanık aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz başvurusunu reddetti.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan hakkında 5237 sayılı Kanunun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, suç teşkil eden fiilin gerçekleşmiş olması sebebiyle kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka uygun olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyiz isteminin esastan reddi ile bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/13884 E.  ,  2026/1864 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/859 E., 2023/196 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin vekalet ücretine hasren yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi; Bölge Adliye Mahkemesince, sanık aleyhine vekalet ücreti tayin edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32/1. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi suç ve suçluluğu ortadan kaldırmadığından, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.