Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık suçundan istinafın esastan reddi kararını, delil yetersizliği iddialarına rağmen hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik itirazlarının; suç yerinde tespit edilen parmak izlerinin tek başına delil yetersizliği, HTS araştırması yapılmaması ve TCK’nın 145. maddesinin uygulanmaması iddialarına dayanmasına rağmen, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı yönündeki tespiti doğrultusunda, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın hukuka uygun olduğu değerlendirilerek temyiz istemi reddedilerek hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/12371 E.  ,  2025/19862 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1834 E., 2021/2425 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın parmak izlerinin suç yerinde tespit edilmesi tek başına şüpheden uzak delil teşkil etmediğine, sanık hakkında HTS araştırması yapılmadığına, TCK'nın 145. maddesinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.