Yargıtay, hükmün kesinleşmesinden sonra vekalet ücretine ilişkin tavzih talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305/2 maddesi uyarınca hak ve borçları değiştiremeyeceği gerekçesiyle reddini doğru bularak yerel mahkemenin ek kararını onamıştır.
Özet: Kesinleşen hükümde davacılardan alınarak davalılara ödenmesine karar verilen vekalet ücretinin sadece belirli bir davalıya ödenmesi gerektiği yönündeki tavzih talebi, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305/2 maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan hak ve borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği gerekçesiyle reddedilmiş olup, bu ret kararı üst mahkeme tarafından hukuka uygun bulunarak temyiz itirazlarının reddi ile oy birliğiyle onanmıştır.
7. Hukuk Dairesi         2024/4770 E.  ,  2024/5862 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11.10.2024
SAYISI : 2023/297 E., 2024/287 K.
Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davalı ... vekili 10.09.2024 tarihinde kesinleşen hükme karşı 10.10.2024 tarihli tavzih dilekçesinde; önceki hükmü yalnızca davalı ...’in temyiz ettiğini, diğer davalı ... hakkındaki hükmün kesinleşmiş olduğunu, mahkemece bozmaya uyularak 25.06.2024 tarihinde verilen ret hükmünün yalnızca davalı ... açısından geçerli olduğunu, bu nedenle davacıdan alınmasına karar verilen vekalet ücretinin davalılardan ...’e ödenmesi gerekirken davalılara ödenmesine şeklinde hüküm kurulmasının isabetli olmadığını belirterek vekalet ücretine ilişkin maddenin "davacılardan alınarak davalı ...'e verilmesine” şeklinde tavzihini talep etmiştir.
II. CEVAP
Tavzih talebine cevap verilmemiştir.
III. MAHKEME EK KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile; hükmün 10.09.2024 tarihinde kesinleştiği, HMK’nın 305/2 maddesi gereğince tavzih yoluyla taraflara tanınan hak ve borçların değiştirilemeyeceği, bozmadan sonra verilen kararın tüm taraflar bakımından cari olduğu belirtilerek koşulları oluşmayan tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; tavzih dilekçesini tekrarlayarak ek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın hatalı olup olmadığına ilişkindir.
Bilindiği üzere; hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, 6100 sayılı HMK'nın 304 üncü maddesinde; "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklinde belirtilmiştir.
Aynı Kanunun 305. maddesinde de; "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müessesesi düzenlenmiştir.
Tavzih talebinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 11.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.