Danıştay, sahte fatura ve vergi ziyaı cezası davasında istinaf sonrası temyiz istemini, Anayasa Mahkemesi kararı ışığında dereceli yargılama hakkının sağlanması gerekçesiyle incelemeksizin reddetti.
Özet: Davacı şirketin sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini beyan dışı bırakması nedeniyle uygulanan Katma Değer Vergisi ile üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemini kabul eden vergi mahkemesi kararını onayan bölge idare mahkemesi kararına karşı davalı idarenin yaptığı temyiz başvurusu, davanın iki dereceli yargılama aşamasından geçerek dereceli yargılanma hakkının sağlandığı ve temyize tabi kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/1804 Karar No : 2024/7842 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı- ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Petrol Ürünleri İnş. Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti.VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ağustos dönemine ilişkin katma değer vergisi ile üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1.Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.