Özet: Davacının maddi ve manevi tazminat alacaklarına ilişkin temyiz talebi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi uyarınca belirlenen ve bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 544.000,00 TL olan kesinlik sınırının altında kalması gerekçesiyle reddedilmiştir. Mahkeme, temyize konu edilen miktarın kanunen temyiz yolu kapalı olan eşiğin altında olduğunu tespit ederek, davacının temyiz dilekçesini miktar yönünden geri çevirmiş, peşin harcın iadesine ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Bu karar, belirli parasal sınırın altındaki uyuşmazlıklarda temyiz başvurusunun kabul edilmeyeceği ilkesini ortaya koymaktadır.