Kurum sigortalısının yaşadığı iş kazası sonucu yapılan masrafların rücuan tahsili davasında, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği kararın temyiz itirazları reddedilerek Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Bir iş kazası nedeniyle kurum tarafından yapılan ödemelerin işverenden rücuan tahsili istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin Yargıtayın önceki bozma kararına uygun şekilde kusur ve sorumluluğu değerlendirerek verdiği kısmen kabul yönündeki hükmü, hem davacı kurumun sigortalının kusuru reddi yönündeki itirazının hem de davalı işverenin sorumluluğu bulunmadığı yönündeki savunmasının temyiz incelemesinde yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/426 E., 2021/590 K.İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı Kurum vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısının 20.12.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle yaralandığını belirterek, iş kazasına bağlı olarak Kurum sigortalısına yapılan masraf ve ödemelerin tahsilini talep ve dava etmiştir.II. CEVAPDavalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin kanunen üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, iş kazasının meydana gelmesinde davalı idareye isnat edilebilecek kusurun bulunmadığını, iş kazası ile ilgili Tekirdağ İş Mahkemesinin 2012/350 Esas sayılı dosyasının derdest olduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılmasını, davalı işverenin herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli 2016/292 Esas, 2018/95 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.IV.İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli 2018/1318 Esas, 2019/2003 Karar sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİBölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.Dairenin 23.09.2020 tarihli 2019/6815 Esas, 2020/4833 Karar sayılı ilamında; davacı tarafın farklı olduğu tazminat dosyasının kesin hüküm teşkil etmediği, dosya kapsamında alınan, gerekçelerinin belirtildiği 14.04.2017 tarihli kusur raporunun hükme esas alınması gerektiği, buna göre davalı bakımından kusur ve sorumluluğa göre hüküm kurulması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.VI. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum sigortalısına kusur atfedilmemesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu yönüyle hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; iş kazasının meydana gelmesinde sorumluluğunun olmadığını, eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürmüştür.B. Değerlendirme ve GerekçeDosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, davacı Kurum ve davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VII. KARARAçıklanan sebeplerle;Davacı Kurum ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.