Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçunda CİMER dilekçesindeki aleniyet ve cezada orantılılık ilkelerinin ihlaliyle ilgili istinaf red kararını bozdu.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun reddi kararına yönelik temyiz incelemesinde, CİMERe gönderilen dilekçedeki aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğunun yeterince tartışılıp açıklanmaması ile eylem sayısı ile uyumsuz olacak şekilde TCK 43/1 maddesi uyarınca orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunarak, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın yeniden hüküm kurulması amacıyla ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/8976 E.  ,  2025/20653 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/824 E. 2022/638 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olması, sözlerin Cumhurbaşkanı’nın görevi ile ilgili olmaması, birleşen dosya ile verilen cezanın yüksek olması nedenleriyle beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/115 Esas ve 2019/362 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle, bu karar tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Ancak;
1.Sanığın CİMER'e yazdığı dilekçede aleniyet ögesinin ne suretle oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun'un TCK 299/2 maddesi uygulanarak çelişkiye neden olunması,
2. TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, sanığın eylem sayısı ile uyumsuz olacak şekilde TCK. 43/1 . maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.12.2025 tarihinde karar verildi.