Danıştay 9. Daire, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrası belirlenen güncel temyiz sınırının altında kalan damga vergisi iadesi davasında, Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz başvurusunu incelenmeksizin reddetti.
Özet: Bir yüksek idari yargı mercii, davacının yargılanmanın yenilenmesi talebini kabul ederek lehine karar veren Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmesi istemini, dava konusu 69.614,88 TL tutarındaki damga vergisinin iadesi talebinin yürürlükteki yasal düzenlemelerce belirlenen temyiz parasal sınırının altında kalması gerekçesiyle incelemeksizin reddetmiştir; kararda, Anayasa Mahkemesinin temyiz yoluna erişimi genişleten önceki kararının, Bölge İdare Mahkemesinin davacı aleyhine ilk kez hüküm kurduğu ve miktarın önemsiz olmadığı durumlar için geçerli olduğu, mevcut davanın ise bu kapsamda değerlendirilemeyeceği vurgulanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/6072 Karar No : 2024/7894 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Başkanlığı-...VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ...-... Ortak Girişim ... Proje OfisiVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : Davacı tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi istemini reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip, Mahkeme kararını kaldırarak, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulü ile davanın kabulüne karar veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.Anılan kararda, ilk kez bölge idare mahkemesince davacı aleyhine bir hüküm kurulması durumunda temyiz yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği değerlendirilmesinde bulunulmuş ise de bu değerlendirmenin "tutarı itibarıyla önemsiz olduğu kabul edilemeyecek" davalar bakımından yapıldığı ve nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine ilişkin yeni düzenlemede de Bölge İdare Mahkemelerinin temyize tabi kaldırma kararları için parasal değer belirlenirken alt sınır olarak Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihindeki tek hakim sınırının esas alındığı görülmektedir. Bu durumda, konusu 69.614,88-TL tutarındaki damga vergisinin yasal faiziyle iadesi olan ve Kanunda belirtilen sınırın altında kalan, yargılanmanın yenilenmesi istemini reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu kabul eden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.