İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda ilk derece beraatının mahkûmiyete çevrilmesi sonrası, temyiz talepleri incelenerek hükmün Yargıtay tarafından onanması.
Özet: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince mahkûmiyete çevrilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın temyiz istemi gerekçe belirtilmemesi nedeniyle reddedilmiş; sanık müdafiinin suçun oluşmadığına yönelik itirazları esas yönünden incelendikten sonra, mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/15987 E.  ,  2025/19845 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1988 E., 2022/1343 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında atılı suçun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.