Danıştay, belediye izinsiz personel taşımacılığı nedeniyle verilen trafikten men ve idari para cezasının temyizini, istinaf kararının kesinliği ve parasal sınırın altında kalması nedeniyle incelemeden reddetti.
Özet: Belediyeden izin almaksızın personel servis taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle aracı 60 gün trafikten men edilen ve hakkında idari para cezası uygulanan bir şirketle ilgili davada, Bölge İdare Mahkemesinin kararının temyiz incelemesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca reddedilmiştir; zira 60 günlük men işleminin ticari faaliyeti uzun süreli engellemediği ve para cezasının temyiz sınırı altında kaldığı anlaşıldığından, kararın kesin nitelikte olduğu kabul edilerek temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığına karar verilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2024/6904Karar No : 2024/7726TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARIDavacılar... San. Tic. Ltd. Şti. Ve... vekili Av. ... tarafından, davacı şirketin sahibi olduğu... plakalı araç ile ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınmadan belediye sınırları içerisinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-a maddesi uyarınca anılan aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlem ile davacılardan ...'in aynı Kanunun aynı maddesi uyarınca 20.342,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle ... Valiliği'ne karşı açılan davada;... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının istinaf incelenmesi sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı şirketin, kendisine ait işyerine, kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 26/12/2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.