Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmünü gece vakti, zorunlu müdafi ve kazanılmış hak ilkeleri gözetilmediği için bozmuştur.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, eylemin gece vakti gerçekleştiği dikkate alınarak ilgili kanun maddesinin (TCK 143) uygulanmamasının, suçun vasfı gereği alt sınırının beş yıldan fazla olması sebebiyle sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafi eşliğinde alınması gerektiği halde bu hususun göz ardı edilmesinin, ayrıca önceki yargılamada sanık aleyhine temyiz edilmemiş bir hüküm bulunması nedeniyle sanık lehine oluşan kazanılmış hakkın (CMK 307/5) bozma sonrası kurulan hükümde gözetilmeyişinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2025/2671 E.  ,  2025/19820 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/277 E., 2024/132 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın banka hesabına internet kanalı ile girilerek para transfer edilmesi şeklindeki eylemde, ilgili bankanın dosyada mevcut yazı cevabına göre transfer işleminin saat 19.16 sıralarında yapıldığının anlaşılması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre devamlı yaz saati uygulaması da dikkate alınarak suç tarihinde gece vaktinin saat 18.20'de başladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-e ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının zorunlu müdafii eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Kabule göre de;
Bozma kararları öncesi yapılan yargılamada, sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.