Hırsızlık suçundan verilen cezanın temyiz incelemesinde sanık ve müdafiinin başvuruları reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan sanığa ilk derece mahkemesince verilen hapis cezasının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak artırılmasına yönelik hükme karşı sanık müdafiinin, kesin delil elde edilmediği ve lehe hükümlerin uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmediği ve kararın yerinde olduğu gerekçesiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/11120 E.  ,  2025/19816 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2403 E., 2019/1442 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanğın temyiz isteminin incelenmesinde
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/2403 Esas, 2019/1442 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek sanığın temyiz talebinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe ve sanık müdafiinin lehe istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin kesin delil elde edilmeksizin hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, sanık lehine olan hükümlerin tamamının uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.