Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanığın beraat hükmünü, eleştiri sınırlarının aşıldığına dair temyiz iddialarını reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince onanması üzerine, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının sanığın paylaşımının eleştiri sınırlarını aşarak suç teşkil ettiğine dair temyiz başvuruları, Yargıtay tarafından yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/11779 E.  ,  2025/20587 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/310 E., 2023/442 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; paylaşımın atılı suçun unsurlarını ihtiva ettiğine, emsal Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları gözetildiğinde söz konusu paylaşımın eleştiri sınırlarını aştığına ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2.Cumhuriyet savsının temyiz istemi özetle; sanığın paylaşımının muhatabını küçük düşürücü, onur ve saygınlığı zedeleyici isnatlar içermekte olup, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.12.2025 tarihinde karar verildi.