Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünü, istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddiyle kesin olarak onadı.
Özet: Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf incelemesinde reddedilmesi üzerine, katılan vekili eksik araştırma, Cumhuriyet savcısı ise sanığın samimi ikrarı ve dosya kapsamındaki delillerle suçun sabit olduğunu ileri sürerek mahkumiyet talebiyle temyiz başvurularında bulunmuştur. Yargıtay, yapılan duruşma, toplanan deliller ve mahkemenin inanç takdiri doğrultusunda hukuka aykırılık bulmadığından, temyiz istemlerinin esastan reddine ve bölge adliye mahkemesi kararının oy birliğiyle onanmasına hükmetmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/11676 E.  ,  2025/20582 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/547 E., 2023/366 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; eksik araştırma ve inceleme sonucu kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın, katılanın şeref, onur ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikteki ibarelerle hakarette bulunduğuna, soruşturma aşamasında alınan samimi beyanında; paylaşımları kendisinin yaptığını kabul ve ikrar ettiğine, tüm dosya kapsamına göre sanığın, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.12.2025 tarihinde karar verildi.