Davacı vekilinin bölge adliye mahkemesi kararını temyiz talebinin, dava değerinin yasal kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle HMK gereğince reddine ilişkin karar.
Özet: Yüksek mahkeme, davacı vekilinin bir alt mahkeme kararını temyiz etmek amacıyla sunduğu dilekçeyi incelemiş olup, yargılamanın konusu parasal miktarın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca belirlenen temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle, temyiz yolunun kapalı olduğu tespit edilerek, dilekçenin usulden reddine karar vermiş ve peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iade edilmesi gerektiğine hükmetmiştir.
3. Hukuk Dairesi         2025/6035 E.  ,  2026/183 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1104 E., 2025/2656 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2017/932 E., 2022/65 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar 21.161,42 TL olup, (7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değişik 6100 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince) dava tarihi itibari ile (temyiz) kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL'nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.