Yargıtayın, sanığın polis darp iddialarına dayalı haksız tahrik savunmasına rağmen hakaret suçundan mahkumiyetini onayan ve karşı oy içeren kararı.
Özet: Sanığın hakaret, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından aldığı mahkûmiyet kararlarının temyiz incelemesinde Yargıtay, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden kesin nitelikteki hükümler nedeniyle temyiz istemini reddederken; hakaret suçu yönünden sanık müdafiinin eksik soruşturma, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlali ve tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği iddialarını yerinde görmeyip mahkûmiyet hükmünü onamıştır; ancak, bir üye hakim, sanığın doktor raporuyla desteklenen polis tarafından darp edildiği iddialarına rağmen, hakaret eyleminin haksız tahrik altında işlenip işlenmediği hususunun yeterince tartışılmaması nedeniyle karara karşı oy kullanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16271 E.  ,  2026/1627 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3360 E. 2023/1703 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik soruşturma ile karar verildiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin ve yasal şartları oluşmadığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Tehdit ve 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri, 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2026 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY
Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, sanığın hakaret eylemini haksız tahrik altında işleyip işlemediği noktasındadır.
Sanık olay günü elindeki eşya poşetiyle yürürken yorulması nedeniyle Emniyet Genel Müdürlüğü duvarının yanında durarak sigara içtiğini, bunun üzerine yanına gelen polis memurlarının neden beklediğini sorduklarını, yorulduğunu söyledikten sonra polis memurlarının elbise poşetini yırtarak kendisini darp ettiklerini, bir suçum yok demesine rağmen birden çok polis memuru tarafından darp edildiğini tüm aşamalarda ısrarla belirtmiştir.
Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından alınan doktor raporunda BTM ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarına birinci derecede etki edecek nitelikte kemik kırığına yol açacak şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.
Sanığın darp edildiği iddiası doktor raporu ile tespit edilmiştir.
Mahkemece sanığın hakaret suçunu kasten yaralama eylemine tepki niteliğinde işleyip işlemediği hiç tartışılmamıştır. Sanığın aşamalarda değişmeyen doktor raporu ile doğrulanan istikrarlı ve tutarlı savunması karşısında TCK 129/2 madde uyarınca sanık hakkında CVYO kararı verilmesi gerekirken bu hususun tartışmasız bırakılması ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Yukarıda belirtilen gerekçelerle, hükmün bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.