Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda etkin pişmanlık ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasındaki hatalar nedeniyle istinaf kararını bozdu.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanıkların suçtan habersiz kolluk kuvvetlerince yakalandıktan sonra mağdura tam iadeyi sağlayarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği ve Türk Ceza Kanununun 168/1. maddesi uyarınca ceza indirimi yapılmamasının hukuka aykırı olduğu ile bir sanık hakkında uygulanan ikinci kez tekerrür hükmünün dayanağı olan önceki ilamın suç tarihinin sanığın reşit olmadığı döneme denk gelmesi nedeniyle bu hususun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozarak dosyayı ilk derece mahkemesine geri göndermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/16608 E.  ,  2025/19786 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3456 E. 2022/995 K. : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz talebinin sanıkların söz konusu malzemeleri çaldıklarına dair şikâyetçinin soyut beyanı dışında hiç bir somut delil bulunmadığı, sanıkların suç işleme kastı olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği suçluluğu sabit oluncaya kadar herkesin suçsuz sayılması gerektiği, sanıklar hakkında TCK 168. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken bu yönde de karar verilmemiş olmasının açıkça yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Sanıkların suçtan haberdar olmayan kolluk kuvvetleri tarafından suça konu eşyalarla yakalanmaları üzerine eşyaları aldıkları yeri göstererek mağdura tam iadeyi sağladıkları olayda, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2)Sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1048 Esas, 2017/727 Karar sayılı ilâmda tekerrüre esas alınan ilâmın belirtilmeyerek yalnızca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, bu yargılamaya konu suç tarihinin 18.10.2010 olduğu, sanığın ise 13.09.1992 doğumlu olması karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas olması açısından 18 yaşından büyük olarak yani 13.09.2010 tarihinden sonra işlediği ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan kök ilamdaki suç tarihi olan 18.10.2010 tarihinden önce kesinleşen herhangi bir ilâma adli sicil kaydı araştırmasında rastlanılmadığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1048 Esas sayılı dosya getirtilip incelenerek sonucuna göre sanık hakkındaki ikinci kez mükerrirlik hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Aksaray 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.