Yargıtay 2. Ceza Dairesi, karşılıksız yararlanma suçundan verilen bölge adliye mahkemesi kararını hukuka uygun bularak temyiz taleplerini reddetmiştir.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan bölge adliye mahkemesince verilen düşme kararına karşı yapılan temyiz başvurularını incelemiş; katılan vekilinin kaçak elektrik kullanımına ilişkin tutanakların geçerliliği, zararın giderilmediği ve vekalet ücreti talebi ile sanık müdafiinin suçsuzluk, ödemenin ikrar olmadığı ve tutanakların gerçeğe aykırı olduğuna dair savunmalarını değerlendirmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, bölge adliye mahkemesinin kararının hukuka uygun olduğuna hükmedilerek tarafların temyiz itirazları reddedilmiş ve düşme kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/12589 E.  ,  2025/19792 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/114 E. 2025/206 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin sanığın kaçak elektrik kullandığına ilişkin tutanakların dosya içerisinde olduğu, kurumun gerçek zararının giderilmediğine kaçak tutanakların aksi ispat edilinceye kadar geçerli belgeler olduğuna ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin vekâlet ücreti verilmesi gerektiği, sanığın işlemediği suçtan cezalandırıldığı, ödeme yapmanın ikrar anlamına gelmediği, bilirkişi tarafından belirlenen zararın tamamen ödendiği, tutanakların gerçeğe aykırı olduğuna dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.