Özet: Davacı işçinin 1991-2000 yılları arasında garson olarak çalıştığı işyerinde asgari ücret üzerinden bildirilen prime esas kazançlarının gerçek ücreti üzerinden tespitini talep ettiği ve ilk derece mahkemesinin bu talebi kısmen kabul ederek belirli dönemler için brüt prime esas kazançları detaylı olarak belirlediği davanın, yargılamanın ilk kararlarındaki usul eksiklikleri ve ibraz edilen tip defteri gibi delillerin incelenmesi gerekliliği üzerine üst mahkeme tarafından iki kez bozulmasının ardından, bozmaya uyularak verilen son karar olduğu ve bu kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.