Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve eksik inceleme itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz eden müdafiinin, sanığın suçlamaları kabul etmediği, yeterli delil bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı ve eksik inceleme yapıldığı iddialarına yönelik temyiz dilekçesini değerlendiren yüksek mahkeme, yerel mahkemenin kararında hukuka aykırılık tespit etmeyerek, suçun sübuta erdiğini ve mahkûmiyetin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, yapılan temyiz başvurusunu esastan reddetmiş ve mahkûmiyet hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2024/797 E., 2025/224 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğinin ve HTS kayıtlarında geçen telefon numarasına ait sim kartı kaybettiğini belirttiğinin dikkate alınması gerektiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezanın bireyselleştirilmesi sırasındaki uygulamanın hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.