Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünde takdiri indirim maddesinin değerlendirilmemesi nedeniyle bozma kararı verdi.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince onanması üzerine, sanık müdafiinin suçun ispatlanmadığı ve hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları reddedilse de, ilk derece mahkemesinin sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebine rağmen 5237 sayılı Kanunun 62. maddesindeki takdiri indirim sebeplerini hiç değerlendirmemesi hukuka aykırı bulunarak karar bozulmuştur.
4. Ceza Dairesi         2023/16641 E.  ,  2026/1471 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/721 E. 2023/1119 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hakaret ettiğinin ispatlanmasının gerekmesi, tanığın tutanağa geçtiğine dair beyanı bulunmaması ve haciz tutanağında geçmemesi, haciz memuru tanığın hatırlamamasının hayatın olağan akışına aykırı olması, başkaca somut delil bulunmadan cezalandırılmasının hukuka aykırı olması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;
Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde öngörülen takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmadan hüküm kurulması nedeniyle karar,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.