hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde, bazı taleplerin usulden, diğerlerinin ise esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesi hükmünün onanması.

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde, bazı taleplerin usulden, diğerlerinin ise esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesi hükmünün onanması.

Özet: Sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz başvuruları incelenmiştir. Sanıklardan birinin temyiz dilekçesinde herhangi bir gerekçe gösterilmemesi nedeniyle bu talebi reddedilmiştir. Ayrıca, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen cezaların miktar ve türü gereği temyiz yolu kapalı olduğundan, bu suça ilişkin temyiz istemleri de geri çevrilmiştir. Hırsızlık suçundan yapılan temyizlerde ise, sanık müdafilerinin delil yetersizliği, hatalı nitelikli hal uygulaması, suçların birleşmesi gerektiği ve etkin pişmanlık için süre verilmediği iddiaları değerlendirilmiş; ancak Bölge Adliye Mahkemesinin hırsızlık hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak temyiz nedenleri reddedilmiş ve karar onanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2023/16587 E. , 2025/19782 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3764 E. 2022/1033 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I)Sanık ...'nın temyiz talebine ilişkin olarak

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarih, 2021/3764 Esas. 2022/1033 Karar. sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

II)Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.03.20 22... /3764 Esas. 2022/1033 Karar. sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III)Sanıklar ... ve ... müdafiilerin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz talebinin sanığın suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı, olay günü sanığın köye gitmiş olmasının suça konu aletleri çaldığı anlamına gelmeyeceği, suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek ve yine suçun nitelikli hâlinden ceza verilmesinin hatalı olduğu, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun hırsızlık suçunun içinde erimesi nedeniyle her iki suç yönünden ayrı ayrı ceza verilmesinin hatalı olduğu, malın değerinin az olduğu, zararın giderilmesi için sanığa makul bir süre verilmediği, sanığın olaydan dolayı pişman olduğuna yönelik olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin sanıkların beyanlarının çelişkili olduğu, diğer sanığın söz konusu eşyanın kendisine ait olduğunu söylediği, bu nedenle sanık ...'in bu makinanın hırsızlık malı olduğunu düşünmediğini, sanığın beraat etmesi gerektiği, sanığa konut dokunulmazlığının ihlâlden ceza verildiği, ayrıca konut dahilinde hırsızlık gerekçesiyle ağırlaştırıcı ve nitelikli halin uygulanmasının sanığın aynı eylemden yani konut ihlâlinden iki kez cezalandırılması anlamına geldiği, bu hususun evrensel ceza hukuku ilkelerine aykırı olduğu, katılanın zararını gideremedikleri, sanığın etkin pişmanlıktan faydalanabilmesi için yeniden makul bir süre verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.