Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararını, adli para cezasının infaz şekli yönünden düzelterek onamasına dair içtihat.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilen sanık hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın suçu işlediğine dair delillerin yeterli olduğu ve mahkumiyet hükmünün yerinde olduğu tespit edilmiş; ancak adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasında 5275 sayılı Kanuna aykırılık bulunduğundan, bu husus düzeltilerek sanığın temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16668 E.  ,  2026/1463 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3025 E. 2023/2671 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi: mahkemenin yeterli inceleme yapmadan hüküm kurmasının usul ve yasaya aykırı olması, sanığın polisler gelmeden de hakaret ediyor olması nedeniyle atılı suçun oluşmaması, sanığın aşırı alkollü olması nedeniyle karşısında polis olduğunun farkına varamaması, adli para cezasını ödeyecek gücünün olmaması nedenleriyle kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III.GEREKÇE
Sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları, tutanak ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği", karardan çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtilen usulle adli para cezasının infazına" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.