Yargıtay, sanığın polise yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, haksız tahrik ve eleştiri savunmalarını reddederek hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf ve temyiz incelemesinde; sanığın polise yönelik eleştirisinin haksız tahrik altında yapıldığı, suç oluşturmadığı, yetersiz araştırma ve savunma hakkı kısıtlaması iddiaları Yargıtayca değerlendirilmiş olup, sanığın atılı suçu işlediği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, eylemin doğru nitelendirildiği ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı gerekçeleriyle tüm itirazlar reddedilerek, bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına hükmedilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16037 E.  ,  2026/1452 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1301 E. 2023/1405 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; hükmün usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğu, haksız şekilde mahkumiyet kararı verildiği, polisin kendisine yönelik haksız muamelesi nedeniyle eleştiri amacıyla yaptığı paylaşımın hakaret suçunu oluşturmadığı, ispat yönünden yeterli araştırma yapılmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığına ve sanığın atılı suçu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Görele Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.