Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanık hakkında Yargıtay bozması sonrası kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, haksız tahrik ve ceza miktarına ilişkin itirazları reddederek onadı.
Özet: Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten verilen ilk mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilerek bozulmasının ardından, ilk derece mahkemesince bu defa kasten yaralama suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla sonuçlanan hükme yönelik sanık müdafiinin ceza miktarı ve haksız tahrik iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiştir. Yüksek mahkeme, yargılama sürecinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, suç vasfının doğru belirlendiği, haksız tahrik koşullarının oluşmadığı ve cezanın orantılı olduğu gerekçeleriyle temyiz istemini esastan reddederek mahkumiyet hükmünü onamıştır.
1. Ceza Dairesi         2025/4294 E.  ,  2025/9721 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/122 E., 2025/168 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/480 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.06.2023 tarihli ve 2023/1707 Esas, 2023/1487 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.
2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.02.2025 tarihli ve 2023/7242 Esas, 2025/975 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, kasten yaralama suçundan üst sınıra yakın ceza tayini gerektiği" nedenleriyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2025 tarihli ve 2025/122 Esas, 2025/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz ya da davranış bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik koşulları bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2025 tarihli ve 2025/122 Esas, 2025/168 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.12.2025 tarihinde karar verildi.