Yargıtay 4. Ceza Dairesi hakaret suçundan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin delil yetersizliği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve haksız tahrik savunmalarını reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hakaret suçundan mahkum edilen sanık hakkında, istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin yetersiz delil, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmaması ve haksız tahrik hükümlerinin tartışılmaması iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, mahkumiyet kararının yerinde olduğu ve eylemin hukuka uygun nitelendirildiği gerekçeleriyle esastan reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16036 E.  ,  2026/1427 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1951 E. 2023/2169 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair şikayetçi beyanları dışında somut bir delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği, sanığın kendisine karşı orantısız olarak uygulanan eylemlere tepki verdiği, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin tartışılmadığı, bu nedenlerle ve resen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamından, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir husus bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Alanya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.