Danıştay 9. Daire, emlak ve çevre temizlik vergisi tahakkuksuzluğu ve iadesi davasında, Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrası temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verdi.
Özet: Davacı sandığın, taşınmazlarına ilişkin emlak ve çevre temizlik vergisi tahakkuk ettirilmemesi ile ödenen vergilerin tecil faiziyle iadesi talebinin belediyece reddi üzerine açtığı davanın vergi mahkemesince kısmen reddedilip kısmen incelenmeksizin reddedilmesi ve bu karara yönelik davacı istinaf başvurusunun bölge idare mahkemesince reddedilmesi sonrasında, Danıştay, Anayasa Mahkemesinin temyizdeki parasal sınır iptal kararına rağmen, uyuşmazlığın iki dereceli yargılamadan geçtiği ve temyize tabi kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle davacının bozma istemiyle yaptığı temyiz başvurusu incelenmeksizin reddedilmiştir.
Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2024/6015 E.  ,  2024/7891 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/6015
Karar No : 2024/7891
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Sandığı
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : Davacı adına kayıtlı taşınmazlar için 2023 yılı itibarıyla emlak vergisi ve çevre temizlik vergisinin tahakkuk ettirilmemesi ve daha önce ödenen vergilerin tecil faiziyle iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı kısmen reddeden, kısmen incelenmeksizin reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davacı istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.
Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacı istinaf başvurusunun reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.