Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Facebook yorumuyla işlendiği iddia edilen hakaret suçunda matufiyetin gerçekleşmediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünün onanmasına karar verdi.
Özet: Hakaret suçundan beraat eden sanık hakkındaki ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle onanması üzerine, katılan vekilinin sosyal medya paylaşımındaki hakaretin matufiyet şartını taşıdığına dair itirazlarını içeren temyiz başvurusu incelenmiştir; yapılan inceleme sonucunda, yargılama sürecinde ve kararda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebi esastan reddedilerek sanık hakkında verilen beraat hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16937 E.  ,  2026/1415 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/347 E., 2023/1144 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın hakaret içerikli yorumu, söz konusu Facebook paylaşımının başlığı ve içeriği, paylaşımın altında bulunan diğer kullanıcı yorumları, başka kullanıcılarla bir tartışma halinde olmadığı, sanığın "yanıtla" butonunu veya "@" işaretini kullanmadığı, emsal Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları bir bütün olarak değerlendirildiğinde matufiyetin gerçekleştiğinin kabulü gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.