Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını onayan bölge adliye mahkemesi hükmüne yönelik temyiz istemini esastan reddetmiştir.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince de onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın eyleminin kanıtlarla sabit olduğunu belirterek yaptığı temyiz başvurusunun, yargılama sürecinde toplanan deliller ve mahkemelerin oluşan kanaatleri doğrultusunda hukuka aykırılık içermediği gerekçesiyle esastan reddedilerek, sanığın beraatine ilişkin hükmün oy birliğiyle kesin olarak onanmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16207 E.  ,  2026/1405 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1172 E., 2023/1964 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın katılana hakaret ettiği tutanaklar ve tanık ifadeleriyle sabit olmasına rağmen yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraate hükmedilmesi hatalı olduğundan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.