Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasından beraat kararını onayan istinaf ret kararına yönelik temyiz itirazlarını, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları aşılmadığı gerekçesiyle reddetti.
Özet: Yüksek Mahkeme, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince de onanmasının ardından, katılan vekilinin eylemin hakaret suçunun unsurlarını taşıdığı, ifade özgürlüğü ile eleştiri sınırlarını aştığı ve emsal kararlar doğrultusunda sanığın cezalandırılması gerektiği yönündeki temyiz talebini incelemiş; yapılan yargılama sonucunda, dosya içeriğine ve mevcut delillere göre alt mahkemelerin hukuka uygun karar verdiğini belirterek, temyiz itirazlarını reddetmiş ve sanık hakkındaki beraat hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16210 E.  ,  2026/1408 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1286 E., 2023/651 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; paylaşımın hakaret suçunun unsurlarını ihtiva ettiğine, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşıldığına, emsal Yargıtay, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına göre sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.