Danıştay, 7143 sayılı Kanundan yararlanma sonrası ihtirazi kayıtla ödenen verginin iadesi talebiyle ilgili bölge idare mahkemesi kararının temyiz edilemez olduğunu belirterek temyiz başvurusunu reddetmiştir.
Özet: Davacı şirketin, ihtirazi kayıtla ödenen vergi ve cezaların, 7143 sayılı Kanundan yararlanılması sonrası iadesi isteminin reddine dair işlemin iptali talebiyle açtığı davanın Vergi Mahkemesince reddedilmesi ve bu karara yönelik istinaf başvurusunun Bölge İdare Mahkemesince reddedilmesi üzerine, davacının Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen bozulması istemi, Anayasa Mahkemesinin temyiz parasal sınırına ilişkin düzenlemeyi iptal eden kararı ve davanın iki dereceli yargılamadan geçmiş olması nedeniyle temyize tabi kararlar arasında yer almadığı gerekçesiyle incelenmeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/5773 Karar No : 2024/7859 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... İletişim Sosyal Hizmetler Turizm İnşaat Reklamcılık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı-...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : Davacı şirket adına tarh edilen vergi ve cezalara karşı açılan dava devam ederken ihtirazi kayıt konularak yapılan ödemeler sonrasında, bahse konu vergi ve cezalara ilişkin 7143 sayılı Kanundan yararlanıldığından bahisle ihtirazi kayıtla ödenen tutarın iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yönelik davacı istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K: 2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.Temyize konu kararın tarihi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile yukarıda özetlenen gerekçesi ve dava konusu parasal değer dikkate alındığında, Vergi Mahkemesi kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmesi suretiyle dereceli yargılanma hakkının sağlanmış olduğu görüldüğünden temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacının istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1.Davacının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 23/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.