Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını onayan bölge adliye mahkemesi hükmüne yönelik temyiz istemini esastan reddederek kesinleştirdi.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesinin verdiği beraat hükmüne karşı katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş; bunun üzerine katılan vekilinin, sanığın suçu işlediği ve beraat kararının bozulması gerektiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, yapılan inceleme neticesinde, ilk derece mahkemesinin yargılama sonuçlarına ve delillere uygun şekilde sanığın beraatine karar vermesinde ve istinafın bu kararı onamasında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedilerek hükümler oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/100 E., 2023/753 K.SUÇ : HakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine, bu durumun katılan ve şikâyetçi ifadelerinden de anlaşıldığına, beraat kararının bozulmasına vesaire yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.