Tehdit suçundan verilen beraat kararının, 6. Ceza Dairesi tarafından yasal temyiz sınırı nedeniyle temyiz incelemesi yapılmaksızın reddi.
Özet: İlk derece mahkemesince tehdit suçundan hapis cezasına çarptırılan sanık hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından ilk hüküm kaldırılarak beraat kararı verilmiş; bu beraat kararına karşı katılan vekilince yapılan temyiz başvurusu, Türk Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve suçun azami hapis cezasının iki yıla kadar olması nedeniyle temyiz yolu kapalı olduğundan oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/2128 E., 2023/1770 K.SUÇ: TehditHÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz RetGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/2128 Esas, 2023/1770 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2020/579 Esas ve 2021/196 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1,53,63. maddelerince verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf talebinin düzelterek esastan reddine karar verilmiştir. Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,27.11.2025 tarihinde karar verildi.