Basit tehdit suçundan ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararının kaldırılmasıyla verilen beraat kararının, CMK 286/2-d uyarınca temyiz edilemezliği nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin reddi.
Özet: Mağdur vekilinin, basit tehdit suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkûmiyet kararını kaldırarak beraate hükmeden bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz talebi, üst mahkeme tarafından, kanunda üst sınırı iki yıla kadar hapis cezası öngörülen suçlara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının usul yasası gereği temyiz incelemesine tabi olmadığı ve bu kapsamdaki basit tehdit suçunun da temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle reddedilerek, beraat kararı kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/1905 E. 2023/3466 K.SUÇ: Basit TehditHÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2022/1905 Esas, 2023/3466 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2022/42 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.