Yargıtayın tehdit suçundan beraat kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi kararını, yasal sınırlar gereği temyiz edilemez nitelikte bularak temyiz istemini reddetmesi.
Özet: İlk derece mahkemesinin tehdit suçundan sanık hakkında verdiği mahkûmiyet kararının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak beraat kararına dönüştürülmesi üzerine, katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz başvurusu, tehdit suçunun kanunda öngörülen ceza üst sınırının iki yıla kadar hapis cezası kapsamında kalması ve Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi gereğince bu tür kararların Yargıtay incelemesine tabi olmaması sebebiyle oy birliğiyle reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesinin beraat kararı kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2022/1739 E., 2023/3793 K.SUÇ: Tehdit HÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddiAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2023/3793 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/400 Esas, 2022/168 Karar sayılıkararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. maddesinde öngörülen cezanın üstsınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerineBölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliğikarşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.