Yargıtay 4. Ceza Dairesi, karşılıklı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı onadı, tarafların temyiz taleplerini reddetti.
Özet: Hakaret suçuna ilişkin uyuşmazlıkta, ilk derece mahkemesinin sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki hükmünü onayan ve bu karara yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yapılan temyiz incelemesinde hukuka uygun bulunarak onandığı; temyiz incelemesini yapan makamın, hakaret suçunun karşılıklı işlendiği yönündeki mahkemenin takdirinde bir hukuka aykırılık görmediği ve hem katılan vekilinin sanığın suçu işlediği ve karşılıklı hakaretin ispatlanamadığı iddialarını, hem de sanık müdafiinin ifadenin hakaret niteliği taşımadığı savunmasını reddettiği anlaşılmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16203 E.  ,  2026/1401 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2258 E., 2023/2823 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz istemi özetle ; dinlenilen tüm tanıkların beyanları gözetildiğinde sanığın hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna, hakaretin karşılıklı olduğuna dair sanığın eşi ve kızı olan tanıkların taraflı beyanları dışında delil bulunmadığına, sanık hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2.Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın kullandığı kabul edilen ifadenin hakaret niteliğinde olmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.