Dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf sonucu mahkûmiyete çevrilmesi sonrası Yargıtayın temyiz istemini reddederek hükmü onaması.
Özet: Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen ilk derece mahkemesi beraat kararının, müştekili vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulması sonrasında, katılan vekilinin bu mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, atılı suçun nitelikli dolandırıcılık kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemi, Yargıtay tarafından yapılan incelemede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, sanığın eyleminin dosya kapsamıyla sabit görüldüğü, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği, temel cezanın belirlenmesinde orantılılık ilkesine riayet edildiği gerekçeleriyle yerinde görülmeyerek esastan reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2021/40668 E.  ,  2025/14253 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/598 E., 2019/257 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. Maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. Maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 tarihli ve 2017/739 esas, 2017/1349 karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/598 esas, 2019/257 karar sayılı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik müştekili vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile katılma kararı verilerek ve duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun TCK'nın 158/2 hükmünde yer alan suçu oluşturduğuna ve sanığın bu hükümden cezalandırılması gerektiğine, mahkumiyet kararının bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.