Yargıtay 4. Ceza Dairesinden, 7571 sayılı kanun ile hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alınması ve hükümdeki adli para cezası tercihine dair çelişki nedeniyle istinaf kararının bozulmasına ilişkin önemli içtihat.
Özet: Yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararını onayan istinaf mahkemesi hükmünü; 7571 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 75/6-a(2) maddesi uyarınca hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ile hükümde 10 ay hapis cezası tayin edilirken temel cezanın adli para cezası olarak tercih edildiğinin belirtilmesiyle oluşan çelişki gerekçeleriyle bozmuş ve dosyayı yeniden değerlendirme yapılmak üzere ilk derece mahkemesine iade etmiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16053 E.  ,  2026/1362 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2797 E., 2023/1357 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1.25.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
2.Sanık hakkında 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde, temel ceza belirlenirken adli para cezası tercih edildiğinin belirtilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
Bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, sair yönleri incelenmeden oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2026 tarihinde karar verildi.